معرفی
مناسب برای: مناسبتهای خاص، جشنها و سفر عاشقانه.

موقعیت: منطقه یک پاریس، مشرف به کرانه چپ و میان موزه لوور و محله لو ماره.
امکان برجسته: اسپا دیور با طولانیترین استخر سرپوشیده پاریس، به طول نزدیک به ۱۰۰ فوت (حدود ۳۰ متر).
شوال بلان پاریس از هتلهایی است که واقعاً غافلگیر میکند. طراحی دقیق است و به خواستهها از پیش فکر شده؛ اقامت در آن مزه زندگی شاهانه را میدهد.
اتاقها
۷۲ اتاق و سوئیت این مجموعه از ۴۸۴ فوت مربع (حدود ۴۵ مترمربع) آغاز میشود و بیش از نیمی به رود سن دید دارند؛ بقیه به نماهای پاریسی یا لوور باز میشوند. از سوئیت جونیور مشرف به سن آس بلاگ میشد شبها، از بالکن سرپوشیدهای به سبک سولاریوم با پنجرههای سرتاسری، درخشش برج ایفل را دید. تخت کینگ از راحتترین تختهای تجربهشده بود، هرچند هتل سازنده تشک را اعلام نمیکند. بالش کاملاً سفارشی است؛ با دیدن منوی بالش کنار تخت، مدل دلخواه به اتاق میرسد. پیشخدمت اختصاصی، که برای پیشبینی خواستهها آموزش دیده، این خدمت و بسیاری کارهای دیگر را انجام میدهد. روز ورود از نیویورک، پس از شام، وان کاملاً گرم در اتاق آماده بود.
حمامهای مرمر در اوج تجملاند: دو روشویی، دوش بخار، یخچال لوازم آرایشی و محصولاتی به سفارش فرانسوا دماشی، عطار دیرینه داخلی کریستین دیور. دو رایحه شاخص، یکی چوبی و دیگری پودری، در صابون و لوسیون اتاق به کار رفته و با شمع و اسپری در سراسر هتل پخش میشود.
برای بیشترین تجمل و خلوت، لآپارتمان را رزرو کنید؛ فضایی نزدیک به ۱۱ هزار فوت مربع (حدود ۱۰۲۰ مترمربع) در طبقات هشتم و نهم، با استخر اختصاصی ۴۰ فوتی (حدود ۱۲ متر)، بخش تندرستی، اتاق نمایش، هفت اتاقخواب، تراس پانوراما، چند نشیمن و غذاخوری، و نیز دسترسی خصوصی و ورودی امن.
غذا و نوشیدنی
سه رستوران داخل هتل روی هم شش ستاره میشلن دارند: پلنیتود (غذای فرانسوی، سه ستاره)، هاکوبا (ژاپنی، دو ستاره) و لو تو-پاری (براسری فرانسوی، یک ستاره). این فضاها به سرپرستی سرآشپز آرنو دانکل و شیرینیپز ماکسیم فردریک، همراه با لانگوستریای ایتالیایی و لو ژاردن در ساعتهای تابستان، بر مواد فصلی تولیدکنندگان کوچک تکیه دارند. در اقامت تابستانی، گوجههای بسیار شیرین و رسیده در چند شکل چشیده شد: گازپاچو، تارت و سالاد.
اگر هوا خوب باشد، برای صبحانه میز فضای باز بخواهید؛ چشمانداز سن و برج ایفل ارزشش را دارد. سبد نان را هم از قلم نیندازید. نان وینی با لایه نازک وانیل و مرکبات هنوز در خاطر مانده است.

امکانات و تجربهها
معیار همیشگی وجود استخر است و استخر سرپوشیده بهندرت راضیکننده از آب درمیآید. اینجا فرق دارد: طراحی پیتر مارینو، سقف آینهای، موزاییکهای دستساز مایکل مایر و نمایشگرهای دیجیتال بزرگ که حس تماشای سن و خط افق پاریس را میسازند. پس از منظره پنجره اتاق و سپس بام، این سومین لحظه خیرهکننده اقامت بود. استخر نزدیک به ۳۰ متری را طولانیترین استخر هتلی شهر و حتی قاره دانستهاند. حتی بدون شنا میتوان با کتاب کنار لبه نشست. صندلیهای لمدادن بسیار پهن هم جای خوبی برای نشستناند.
در اسپا شش سوئیت درمانی دیور، حمام بخار مرمرین، سونا، حوض آب سرد و دوش برف هست. در همین طبقه باشگاه شبانهروزی با تشکهای یوگای دیور و سالن موی روسانو فرتی قرار دارد.
گشت قایق در سن با قایق در اختیار شوال بلان هم نباید از دست برود؛ کارکنان با تنقلات، شیرینی و نوشیدنی حبابدار همراه میشوند. کریستف سگانتی، سرکنسیرژ ارشد انجمن کلیدهای طلایی، و تیمش بسیاری از این برنامهها را هماهنگ میکنند.
اطراف هتل
موقعیت ممتاز است. نوتردام حدود ۱۵ دقیقه پیاده در جزیره سیته است و لوور تنها پنج دقیقه با در ورودی فاصله دارد. کمی آنسوتر از موزه، طاق پیروزی، باغ تویلری و موزه اورانژری قرار دارند.
هتل متعلق به الویاماچ است و کافه لویی ویتون درست کنار آن است. میتوان خرید کرد، شکلات تهیهشده در همانجا برداشت یا ناهار خورد؛ برای بستنی در قیف وافل با نقش لویی ویتون هم جا بگذارید.
پیشینه
این یکی از شش شوال بلان جهان و تنها شعبه شهری آن است. هتلهای فوقلوکس ایده برنار آرنو، رئیس و مدیرعامل الویاماچ، بود؛ ایدهای که پس از ساخت اقامتگاه خصوصیاش در کورشوول شکل گرفت. آن شهر اسکی فرانسه در سال ۲۰۰۶ نخستین شوال بلان زیر مدیریت هتلهای الویاماچ شد. بعدتر شعبههایی در سنبارت، مالدیو، سیشل و سنتروپه باز شد؛ جاهایی که به این سطح از تجمل عادت دارند.
هتل پاریس در شاهکار آرتدکوی ۱۹۲۸ آنری سوواژ، ساختمان لا ساماریتن، قرار دارد؛ بنایی تاریخی ثبتشده و زادگاه فروشگاههای بزرگ فرانسوی در کنار سن. این بخش طی پنج سال با دقت مرمت و به هتل تبدیل شد و پاییز ۲۰۲۱ گشایش یافت. در ۲۰۲۶ وزارت گردشگری فرانسه نشان «پالاس» را به شوال بلان پاریس داد و اکنون یکی از تنها ۳۳ هتل فرانسه با این جایگاه است.
نکته برای اهل هنر
اگر هنر دوست دارید، بالا و اطراف را ببینید. پیتر مارینو در نخستین پروژه هتلیاش داخل بنا را بازطراحی کرد و با صنعتگران، نقاشان، عکاسان و مجسمهسازان همکاری کرد تا در فضاهای مشترک آثاری به روح خانه خصوصی پاریسی اضافه شود. از جمله این آثار، مجسمه اسب فرانک گری است.
